Opinie

Komu służy chaos w Ceucie?

Chaos w Ceucie

Z nocy z czwartku 30 na piątek 31 lipca 2026 r. Ceuta – hiszpańska enklawa na marokańskim wybrzeżu, licząca niespełna 85 tysięcy mieszkańców – zamieniła się w miejsce największego kryzysu migracyjnego w tym regionie od 2021 r. W ciągu kilkudziesięciu godzin granicę przekroczyło, według rozbieżnych szacunków hiszpańskiego MSW i władz lokalnych, od 49 do 60 tysięcy osób, a liczba ofiar śmiertelnych – w większości topielców, którzy usiłowali opłynąć falochron Tarajal na dmuchanych kołach do pływania – sięgnęła kilkudziesięciu.

Dowiedz się więcejKomu służy chaos w Ceucie?

Czarzasty, Berkowicz i obraza uczuć Izraela

29 maja Prokuratura okręgowa w Warszawie opublikowała na portalu Gov.pl swoją decyzję w sprawie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez posła na Sejm Konrada Berkowicza z Konfederacji. Rzekomym przestępstwem miało być „publiczne znieważenie flagi państwa obcego oraz propagowanie faszyzmu”. Autorem takiego donosu był marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty z Nowej Lewicy.

Dowiedz się więcejCzarzasty, Berkowicz i obraza uczuć Izraela

 Jak Izrael stosuje w Libanie „doktrynę Gazy”?

„Chcieliście sprowadzić na nas piekło, ale sprowadziliście piekło na siebie. Dahija [przedmieścia Bejrutu], będzie wyglądać jak Chan Junis” – miał powiedzieć w marcu 2026 r. po rozpoczęciu ataków na Liban, Becalel Smotricz, minister finansów Izraela i jeden z liderów skrajnie prawicowej partii Religijny Syjonizm.

Dowiedz się więcej Jak Izrael stosuje w Libanie „doktrynę Gazy”?

Imperialistyczne zagrywki Waszyngtonu i Tel Awiwu

Palestyna, Wenezuela i Iran stanowią elementy tej samej geopolitycznej gry – dowodzi tego geneza północnoamerykańskiej polityki ingerencji. Aktualna więź pomiędzy USA a Izraelem, zacieśniania jest hegemonicznymi ambicjami, które – w przeciwności do prezentowanej oficjalnie narracji – niesie ze sobą poważne konsekwencje dla suwerenności państw i życia zwykłych obywateli.

Dowiedz się więcejImperialistyczne zagrywki Waszyngtonu i Tel Awiwu

Porozumienie w Gazie – co musimy wiedzieć?

W miniony piątek (10.10.2025 r.) weszło w życie zawieszenie broni i porozumienie między Izraelem a Hamasem. Od piątkowego południa Izrael wstrzymał bombardowania i ataki (które trwały jeszcze do czwartkowego wieczora i przyniosły kolejnych zabitych i rannych, mimo że dojście do porozumienia ogłoszono w nocy ze środy na czwartek) i zaczął wycofywanie swoich wojsk za wyznaczoną linie wewnątrz terytorium strefy Gazy.

Dowiedz się więcejPorozumienie w Gazie – co musimy wiedzieć?

Plan Trumpa, pacyfikacja Gazy i normalizacja Wielkiego Izraela

[Foto: REUTERS/Ebrahim Hajjaj]

Antropolog Jeff Halper zastanawia się nad przyszłością zawieszenia broni w Gazie, wprowadzonego 9 października 2025 r. według tzw. planu Trumpa, a także ostrzega, by nie obniżyło ono naszej czujności. Zagrożenie normalizacją projektu „Wielkiego Izraela” jest dzisiaj, po zniszczeniu Gazy, większe niż kiedykolwiek.

Dowiedz się więcejPlan Trumpa, pacyfikacja Gazy i normalizacja Wielkiego Izraela

Poznań wobec prób cenzury i kolaboracji z ludobójstwem

W ostatnich tygodniach Poznań znalazł się w samym centrum dwóch wydarzeń, które – choć na pozór odległe – tworzą jedną linię konfliktu: próbę uciszenia krytyki Izraela i równoczesne otwieranie drzwi prezydenta miasta dla przedstawicieli państwa oskarżanego dziś o najcięższe zbrodnie – o ludobójstwo. Z jednej strony mamy skargę złożoną do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na TVP3 Poznań przez organizację o wiele mówiącej nazwie SITWA, która chciałaby zamknąć usta wszystkim krytykom izraelskiej polityki. Z drugiej strony – decyzję prezydenta Jacka Jaśkowiaka o przyjęciu zaproszenia do Izraela na spotkania dotyczące „ochrony ludności i cyberbezpieczeństwa”, która wzbudziła oburzenie społeczności solidarnej z Palestyną.

Dowiedz się więcejPoznań wobec prób cenzury i kolaboracji z ludobójstwem

Czy Europa nic nie może?

Flaga Izraela wywieszona przed gmachem Parlamentu Europejskiego

Kiedy 8 sierpnia zadzwoniono do mnie z TVN BiŚ, aby porozmawiać o tym, czy Unia Europejska wciąż posiada kompetencje do wywarcia skutecznej presji na Izrael, czy może pędzi już jedynie w kierunku stania się ciekawą destynacją turystyczną ze względu na światowej klasy zabytki, przyjęłam zaproszenie z jednym celem — twardego wskazania na potencjał decyzji Brukseli.

Dowiedz się więcejCzy Europa nic nie może?

Czy Hamas zabija gejów? (część pierwsza)

14.06.2026 - Parada Równości w Warszawie - Zdjęcie: Johnbob & Sophie Press

Kto nie widział tych memów, nie czytał tych głupich komentarzy? „Geje dla Palestyny to jak kurczaki dla KFC”. Kto nie słyszał opowieści, że Hamas zabija za homoseksualizm przez zrzucenie z dachu? Czy to prawda, że Hamas zabija gejów? Kiedy palestyńskie flagi pojawiły się na zeszłorocznej Paradzie Równości w Warszawie, jeden z polskich aktywistów gejowskich, tych z parciem na szkło, potępiał to na Facebooku, rozciągając nawet odpowiedzialność na wszystkich Palestyńczyków: „Palestyna to organizacja, która zabija gejów”. Rok później trzyma się tego twierdzenia, równie głupio sformułowanego, co nieprawdziwego. Hasbara, pinkwashing i homonacjonalizm Pogłoski, że Hamas zabija gejów pochodzą ze standardowego rozdzielnika hasbary, izraelskiej propagandy. Jej przygotowane z góry…

Dowiedz się więcejCzy Hamas zabija gejów? (część pierwsza)

Ekonomia uwagi i psychologia oporu. Jak medialna ofensywa ma wypalić Twoje zaangażowanie i odciągnąć uwagę od tego, co ważne?

Kobieta trzyma transparent z napisem: „Od rzeki do morza, Palestyna będzie wolna” podczas propalestyńskiego protestu w Buenos Aires, 17 maja 2021 roku. Demonstrantka trzyma transparent z napisem: „Od rzeki do morza, Palestyna będzie wolna” podczas propalestyńskiego protestu w Buenos Aires, 17 maja 2021 roku. Zdjęcie: Manuel Cortina / NurPhoto via AP.

Izrael w 2025 roku zaatakował Syrię, Iran, Jemen, Liban, Gazę i Zachodni Brzeg, a w ostatnich miesiącach 2024 r. także cele w Iraku. Jedna masakra przykrywa kolejną, wieczorem nie ma czasu na rozmawianie o zbrodniach z rana lub ze wczoraj, ponieważ w międzyczasie wydarzył się już tuzin kolejnych. Nie chodzi tu tylko o fizyczne akty destrukcji, ale też sposób, w jaki sprawca oraz media podają je do wiadomości odbiorców. Jak zmienia nas oglądanie masakr w sieci? I jaki jest cel takiego modelu działania?

Dowiedz się więcejEkonomia uwagi i psychologia oporu. Jak medialna ofensywa ma wypalić Twoje zaangażowanie i odciągnąć uwagę od tego, co ważne?

Europejskie przebudzenie na pokaz

Zdjęcie: Shutterstock

Za zasłoną bezzębnych sankcji i symbolicznych deklaracji kryje się ostrożnie zarządzane przedstawienie, oburzenie na pokaz – pomyślane tak, by osłaniać, a nie stawiać czoła maszynerii ludobójstwa. To, co na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie moralnego przełomu w europejskim podejściu do Izraela, w rzeczywistości nie jest niczym więcej niż dyplomatycznym kuglarstwem.

Dowiedz się więcejEuropejskie przebudzenie na pokaz

Matti Friedman w Gazecie Wyborczej – kilka uwag

Screen: Spies of No Country | Matti Friedman kanal YT: בית אבי ח

Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Kilka dni temu „Gazeta Wyborcza” opublikowała wywiad z izraelskim dziennikarzem, Mattim Friedmanem, pryncypialnie krytykującym media piszące o konflikcie w Gazie. Główną tezą tekstu jest to, że media poświęcają wojnie w Gazie nieproporcjonalnie dużo uwagi w porównaniu do innych konfliktów, a autorzy piszący na ten temat nie posiadają wystarczających kompetencji. W tekście niestety, obok poglądów  rozmówcy – które można uznać za obrzydliwe czy po prostu się z nimi nie zgadzać – znalazło się kilka błędów rzeczowych, które powinny zostać zweryfikowane na etapie redakcji. Artykuł jest przykładem sytuacji, kiedy…

Dowiedz się więcejMatti Friedman w Gazecie Wyborczej – kilka uwag

Dlaczego IDF a nie Cahal?

Izrael od lat prowadzi niestrudzone kampanie propagandowe, w których zwraca się do świata – ażeby wybielać swój wizerunek, uzasadniać swoje postępowanie „prawem do obrony”, nastawiać świat przeciwko „palestyńskim terrorystom”, itd. – w języku powszechnie znanym na Zachodzie, czyli angielskim. Z Zachodu – ze strony Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników – Izrael czerpie poparcie, wsparcie i osłonę przed prawno-międzynarodowymi konsekwencjami swoich działań.

Dowiedz się więcejDlaczego IDF a nie Cahal?

Dziwne zawieszenie broni. Kiedy słowa tracą znaczenie

Tamer Hassan al-Shafai, 37 lat, wraz z rodziną spożywają posiłek iftar, czyli posiłek przerywający post, w zniszczonym domu pośród gruzów budynków w Beit Lahija w północnej Strefie Gazy 4.03.2025 [Zdjęcie: Bashar Taleb/AFP].

Mohammed El-Kurd w rozmowie dla New Arab powiedział coś, co oddaje chyba myśli większości osób patrzących na to dziwne zawieszenie broni, które widzimy w Gazie. „Przez kilka miesięcy szczytem moich marzeń było zawieszenie broni. Chciałem tylko, aby rozlew krwi się skończył. Teraz wiemy, że zawieszenie broni zostało ogłoszone, a mimo to rozlew krwi nie ustał”. Od zawieszenie broni między Izraelem a Hamasem w Gazie, 19 stycznia, minęło półtora miesiąca. 2 marca Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że od tego czasu przynajmniej 116 osób zginęło, a ponad 490 zostało rannych w  Gazie. Część osób to ofiary min i niewybuchów czy ran z czasu aktywnego…

Dowiedz się więcejDziwne zawieszenie broni. Kiedy słowa tracą znaczenie

Dwie zagłady

Izraelskie żołnierki robiące sobie selfie na tle gruzów Gazy - 19.02.2024. Zdjęcie: AP Photo/Tsafrir Abayov

Pamięć Holokaustu i zagłada Gazy. Rocznica wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau (27 stycznia) od dawna obchodzona jest jako Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Z okazji tegorocznej 80. rocznicy na terenie dawnego obozu odbyła się orwellowska uroczystość, na którą celem uczczenia ofiar ludobójstwa historycznego zaproszono delegację państwa, które prowadzi ludobójstwo dzisiaj, oraz delegacje państw, które je w tym wspomagają. Trudno o lepszy moment, by zacząć stawiać pytania o naturę i cele ideologicznego projektu „pamięci Holokaustu”.

Dowiedz się więcejDwie zagłady

Koniec roku, początek roku

Samotnie idący Palestyńczyk wśród gruzów zniszczonej przez izraelskie wojsko Beit Lahia / PN Strefa Gazy. Zdjęcie:12 czerwca 2024, REUTERS/Mahmoud Issa

Rok 2024 żegnamy z ponurą świadomością, że izraelskie ludobójstwo dokonywane na Palestyńczykach trwało w tym czasie nieprzerwanie – i jego końca wciąż nie widać. Weszliśmy w ten rok w cieniu tego ludobójstwa i tam też pozostajemy, rok ten zamykając. Czy za dwanaście miesięcy będziemy musieli powiedzieć to samo? Jakie kolejne eskalacje w regionie będą towarzyszyć następnym odsłonom ludobójstwa Palestyńczyków?

Dowiedz się więcejKoniec roku, początek roku

Wojna, pokój i zakładnicy

Wojna w Libanie pokazała daleko posuniętą dowolność, z jaką Izrael żongluje uzasadnieniami dla swoich kolejnych zbrojnych inwazji. W Libanie nie ma ani Hamasu, ani przetrzymywanych przez jego siły zakładników. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Pełnoskalowa zbrojna napaść Izraela na Liban – póki co, przerwana 27 listopada kruchym i złamanym już przez Izrael ponad setką incydentów zawieszeniem broni – prowadzona była za zasłoną dyskursu o wojnie nie z Libanem jako państwem, a z Hezbollahem jako organizacją (jakby dało się robić drugie, nie robiąc pierwszego). Hezbollah w tej narracji określany jest, „organizacją terrorystyczną”, choć jest…

Dowiedz się więcejWojna, pokój i zakładnicy

Na krawędzi

Netanjahu w oczywisty sposób miał nadzieję złamać Hezbollahowi kręgosłup raz na zawsze. Okazało się to jednak myśleniem życzeniowym: dowództwo Hezbollahu błyskawicznie się przegrupowało, zadając zarazem serie ciosów izraelskiej armii, które zatrzymały jej lądową ofensywę w głąb kraju, zapowiadaną tyloma przechwałkami. Tekst zatytułowany w oryginale On the Brinkukazał się pierwotnie w październiku 2024 r. na łamach Sidecar, internetowego bloga pisma „New Left Review”. Dziękujemy redakcji „New Left Review” za zgodę na publikację przekładu.Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Po Operacji Powódź al-Aksa rząd Iranu znalazł się w trudnej sytuacji. Przekonująco…

Dowiedz się więcejNa krawędzi

Konsekwencje Nasrallaha

Zarówno sojusznicy, jak i wrogowie Nasrallaha, przyznają, jak niezwykle przenikliwym był taktykiem i strategiem. Rozmawiałem kiedyś z Chomskym w Santa Fe, wyznał mi, że dwóch najinteligentniejszych przywódców, jakich w życiu spotkał, to Hugo Chavez i Hasan Nasrallah, ale nie bardzo mógł to mówić publicznie. Dzisiaj obaj nie żyją, więc mogę to powiedzieć za niego. Tekst ukazał się pierwotnie pod tytułem Consequences of Nasrallah – na łamach Sidecar, bloga pisma „New Left Review”, niedługo po śmierci Nasrallaha, 29 września 2024 r., jeszcze przed wyborem jego następcy Naima Qassema. Dziękujemy redakcji „New Left Review” za zgodę na publikację przekładu.Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów…

Dowiedz się więcejKonsekwencje Nasrallaha

Amsterdam ma prawo się bronić

Telewizja kłamie. 7 listopada kłamała, opowiadając nam, że w Amsterdamie miał właśnie miejsce „pogrom Żydów”. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Światowe media obiegły alarmujące wieści. W czwartkowy wieczór, 7 listopada 2024 r., w Amsterdamie miała jakoby miejsce „druga Noc Kryształowa”, kolejny Holokaust, „antysemicki pogrom”. Oburzenie wyrazili prawicowy polityk Geert Wilders i premier Dick Schoof, który potępił antysemityzm. Król Willem-Alexander powiedział: „Nasz kraj zawiódł właśnie Żydów tak samo, jak w czasie II wojny światowej”. Przypomnijmy, że w czasie hitlerowskiej okupacji eksterminowano trzy czwarte niderlandzkich Żydów. Dość grube więc porównanie.…

Dowiedz się więcejAmsterdam ma prawo się bronić

Niemcy przeciwko Palestynie – „Rezolucja Antypalestyńska”

Od ponad roku obserwujemy liczne protesty w solidarności z Palestyną, zarówno w Europie, jak i na świecie. Pomimo pokojowego charakteru, zwłaszcza te berlińskie, spotykają się ze wzmożoną policyjną brutalnością. Podduszenia, pobicia i aresztowania protestujących towarzyszą niemal każdemu protestowi. Niemieckie władze intensyfikują działania proizraelskie, wprowadzając w życie rezolucję „Nigdy więcej” jest teraz: ochrona, zachowanie i wzmocnienie życia żydowskiego w Niemczech.

Dowiedz się więcejNiemcy przeciwko Palestynie – „Rezolucja Antypalestyńska”

Izrael zawsze kłamie

Skąd wiedzieć, kto mówi prawdę, komu wierzyć, a komu nie – w warunkach brutalnej wojny informacyjnej? Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Już ponad rok. Rok zagłady Gazy, najbardziej monstrualnego i bezwstydnego ludobójstwa, jakie widzieliśmy od upadku III Rzeszy, bo usprawiedliwienia nie możemy szukać nawet w tym, że „nie wiedzieliśmy”. Kto jeszcze nie wie, co się dzieje, to nie wie, bo dokonał wyboru, by nie wiedzieć. Zgodnie z przewidywaniami wielu obserwatorów, w tym moimi (tutaj czy tutaj), zagładzie Palestyńczyków nie widać końca. Wręcz przeciwnie, jest coraz gorzej: intensywność ataków na niektóre części Strefy Gazy bije coraz to nowe rekordy, a cała…

Dowiedz się więcejIzrael zawsze kłamie

Śmierć Jahji Sinwara

16 października 2024 w Rafah na południu Strefy Gazy, w bezpośredniej walce z izraelskimi siłami okupacyjnymi zginął przywódca Hamasu, Jahja Sinwar. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Władze Hamasu oficjalnie potwierdziły w piątek 18 października śmierć Jahji Sinwara, przewodniczącego biura politycznego Hamasu, poniesioną z rąk izraelskiej armii. Funkcję przywódcy Islamskiego Ruchu Oporu (Hamas to arabski skrótowiec od tej nazwy) Sinwar zdołał pełnić dwa miesiące, po śmierci – w przeprowadzonym przez Izrael 31 lipca zamachu terrorystycznym w Teheranie – jego poprzednika Ismaila Haniji. W przeciwieństwie do Haniji, operującego z oddali azylu udzielanego mu przez emira…

Dowiedz się więcejŚmierć Jahji Sinwara

Cel – dzieci

Oficjalne statystyki dotyczące liczby zamordowanych w Gazie przekroczyły już 42400 osób. Raport opublikowany w lipcu w renomowanym naukowym czasopiśmie medycznym „The Lancet” podaje jednak w wątpliwość te dane – według niego liczba zabitych osób może wynosić nawet 186 0001. Ale to było w lipcu. A teraz New York Times, dziennik uważany raczej za sprzyjający izraelskiej narracji, opublikował swój raport dotyczący świadectw personelu medycznego2. Raport powstał we współpracy z Dr Feroze Sidhwa, który przez dwa tygodnie pracował jako wolontariusz w Szpitalu Europejskim w Khan Younis. Szczegółowe relacje 65 osób mówią o dzieciach postrzelonych w głowę lub klatkę piersiową. Raport jest oparty…

Dowiedz się więcejCel – dzieci

Izrael pali ludzi żywcem

Nie chcemy przekraczać granicy i stać się tabloidem z groźnymi i przerysowanymi nagłówkami. Niestety nie da się ominąć brutalności, gdy trzeba opisać działania Izraela względem ludności cywilnej w Strefie Gazy. Niedawno świat obiegło nagranie, które przedstawia młodego Palestyńczyka ginącego w płomieniach. Bezsilność obserwatorów przeradzała się w niekontrolowaną histerię. Jak pomóc komuś, kto umiera na twoich oczach w ogromnym pożarze? Słychać krzyk Shaabana Ahmeda al-Dalou, uwięzionego pod palącymi się gruzami. Do tego tragicznego zdarzenia doszło w mieście Deir al-Balah, z niedzieli na poniedziałek, w środku nocy, jak podaje młodszy brat Shaabana: „O 1:30 nasz namiot został trafiony. Spałem w namiocie…

Dowiedz się więcejIzrael pali ludzi żywcem

Druga Gaza

Trwające od niedawna ciężkie bombardowania Libanu pokazują, że zagłada Gazy to dla Izraela wciąż za mało i nie zamierza się zatrzymać. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Premier Izraela Binjamin Netanjahu już w grudniu otwarcie groził Libańczykom, że obróci Bejrut, stolicę ich kraju, w drugą Gazę. Podobne deklaracje wygłaszali później także inni izraelscy politycy. Dobrze zorientowany w problematyce regionu Adam Shatz, pisze na łamach bloga „London Review of Books” , że zielonego światła dla regularnej inwazji na Liban Netanjahu domagał się od administracji Joe Bidena już od wczesnych dni października, zaraz…

Dowiedz się więcejDruga Gaza

Organizacja terrorystyczna

Izraelskie czołgi na granicy z Libanem. Zdjęcie z 26.07.2006 roku: ChameleonsEye / shutterstock.com

Izrael przeprowadził na terytorium całego Libanu bezprecedensowe operacje terrorystyczne: pagery, telefony i inne urządzenia elektroniczne raniły tysiące ludzi. Polscy dziennikarze terrorystami nazwali jednak ofiary tych operacji. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Arabofobia i islamofobia mają nurty wulgarne i takie, które dla pozoru „niuansują”. Nie mówią, że Arabowie/muzułmanie (w zależności od ideologicznych potrzeb wypowiedzi) są kulturowo niezdolni do demokracji. Raczej ubolewają, że z wyjątkiem takiego malutkiego Libanu, nigdzie na tzw. Bliskim Wschodzie nie ma funkcjonującej demokracji. Albo same jakieś neośredniowieczne monarchie absolutne jak ta Saudów, albo zamordystyczne militarne dyktatury jak ta w Egipcie. Iran, mimo wszystko…

Dowiedz się więcejOrganizacja terrorystyczna

Jeśli to nie obłęd, to co?

Dlaczego Netanjahu tak desperacko pragnie wielkiej wojny regionalnej, która może się okazać samobójcza dla tak małego państwa jak Izrael? Jeśli to nie szaleństwo – to jak inaczej można to rozumieć? Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Trwające w zasadzie od października 2023 serie wymian ognia między Izraelem a Hezbollahem paraliżują południe Libanu i północ „państwa żydowskiego” już blisko rok. Hezbollah prowadzi jednak swoje reakcje i uderzenia odwetowe z wystudiowaną powściągliwością, nie pozwalając, by wyrwały się spod kontroli i z zasady proporcjonalności. Liban, gdzie Hezbollah operuje, ale nie jest tożsamy z państwem jako takim (jest tylko jedną z sił…

Dowiedz się więcejJeśli to nie obłęd, to co?

Głód w Gazie – propaganda Palestyńczyków czy zbrodnia Izraela?

Źródło https://www.gettyimages.com

„W jaki sposób Izraelowi udało się zagłodzić 2,3 milionów Palestyńczyków w Strefie Gazy z niespotykaną dotąd szybkością i intensywnością? Odpowiadam na to pytanie w moim nowym raporcie. Będę omawiał go na zgromadzeniu ogólnym ONZ w piątek 18 października” – tak napisał na platformie X Michael Fakhri – specjalny sprawozdawca ds. prawa do żywności przy ONZ. Francesca Albanese, specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. okupowanych terytoriów palestyńskich, podziękowała na tej samej platformie profesorowi Fakhriemu za „jego imponujące badania i rekonstrukcję tego, jak Izraelowi udało się spowodować klęskę głodu w Gazie”.  Najnowszy raport Michaela Fakhriego nie pozostawia suchej nitki na izraelskich decydentach, którzy w Strefie Gazy, zamieszkanej…

Dowiedz się więcejGłód w Gazie – propaganda Palestyńczyków czy zbrodnia Izraela?

Wspierajmy Palestyńczyków, nie zamykając jednego oka

Sposób myślenia typowy dla zachodnich orędowników sprawy palestyńskiej: Palestyńczycy słusznie walczą o wolność, Ukraińcy powinni poddać się Putinowi by niepotrzebnie nie przedłużać rozlewu krwi. Obserwujemy też oczywiście zjawisko odwrotne: można wspierać Ukrainę i nie zauważać, że sedno „konfliktu” Ukrainy z Rosją jest takie samo, jak sedno „konfliktu” izraelsko-palestyńskiego: chodzi o podbój i dominację.

Dowiedz się więcejWspierajmy Palestyńczyków, nie zamykając jednego oka

Oglądając „Omara” po dziesięciu latach

Leem Lubany i Adam Bakri w filmie Omar, reż. Hany Abu-Assad - (2013)

Omar to film wybitnego palestyńskiego reżysera Hany’ego Abu-Assada powstały w 2013 r. W 2014 r. film został nominowany do Oscara w kategorii „najlepszy film obcojęzyczny”, podobnie jak wcześniejszy film reżysera, Paradise Now, w 2006. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Kilka dni temu widziałem Omara ponownie – niemal dokładnie dekadę od pierwszej lektury, za to pierwszy raz na wielkim ekranie. Amsterdamski LAB111, fenomenalna placówka z trzema salami kinowymi i znakomicie programowanym repertuarze, prowadzona w zrewitalizowanym budynku dawnego laboratorium medycznego, pokazywała od początku sierpnia pakiet kilku filmów palestyńskich, przy okazji tych projekcji i spotkań zbierając środki na materialną pomoc…

Dowiedz się więcejOglądając „Omara” po dziesięciu latach

Wojna to pokój

Orwellowska dystopia nie jest kwestią przyszłości. Już w niej żyjemy. Najistotniejsze polityczne i etyczne pojęcia postawione są na głowie. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Burmistrz Nagasaki nie zaprosił ambasadora Izraela w Japonii na oficjalne obchody 79. rocznicy największej katastrofy w dziejach japońskiego miasta: zrzucenia przez Amerykanów na to miasto bomby atomowej (9 sierpnia 1945 r., wkrótce po Hiroszimie). Burmistrz Shiro Suzuki zamiast ulec naciskom odpowiedział na nie wyjaśnieniem swojego stanowiska, w którym porównał obecną zagładę Gazy do doświadczeń Hiroszimy i Nagasaki. Rząd Japonii zareagował brakiem reakcji – nie odniósł się oficjalnie w żaden sposób do ruchu Suzukiego. Zareagowały…

Dowiedz się więcejWojna to pokój

Całkowita bezprawność izraelskiej okupacji

Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze: „obecność Izraela na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych jest bezprawna”. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. 19 lipca 2024 r. w Hadze Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości, najwyższy organ sądowniczy Organizacji Narodów Zjednoczonych, ustami obecnego przewodniczącego, libańskiego sędziego Nawafa Salama, ogłosił tzw. „opinię doradczą” (advisory opinion) w kwestii „prawnych konsekwencji praktyk i polityki Izraela na Okupowanym Terytorium Palestyńskim, w tym we Wschodniej Jerozolimie”. Nie mylić z toczącą się równolegle głośną sprawą, w której Republika Południowej Afryki, w grudniu 2023 r., oskarżyła Izrael o dokonywanie w Gazie ludobójstwa. Sprawa RPA kontra Izrael toczy…

Dowiedz się więcejCałkowita bezprawność izraelskiej okupacji

Upadek syjonizmu

Jesteśmy świadkami początku końca projektu syjonistycznego w Palestynie – pisze Ilan Pappé. Tekst ukazał się w oryginale na łamach „Sidecar”, internetowego „suplementu” do pisma „New Left Review”, 21 czerwca 2024 r. Dziękujemy Redakcji „New Left Review” za zgodę na publikację przekładu. Atak Hamasu z 7 października można porównać do trzęsienia ziemi, które wstrząsnęło starym budynkiem. Już wcześniej widać było pęknięcia, ale teraz ujawniły się w samych fundamentach. Czy to możliwe, by ponad 120 lat od swoich narodzin projekt syjonistyczny w Palestynie – pomysł narzucenia żydowskiego państwa w arabskim, muzułmańskim, bliskowschodnim kraju – stanął przed perspektywą rozpadu? Z punktu widzenia…

Dowiedz się więcejUpadek syjonizmu

Strzeżmy się nieprzyjaciół Netanjahu 

Netanjahu jest doskonale reprezentatywnym przedstawicielem Izraela jako projektu kolonialnego i syjonizmu jako rasistowskiej ideologii tego projektu. Jeżeli izraelskie i amerykańskie elity polityczne połączą teraz siły, by w drodze spisków, knowań i wycieków do mediów wymienić go na kogoś innego, to nie po to, by położyć kres systemowi bezwzględnej przemocy wobec Palestyńczyków, a po to, żeby poświęcić Netanjahu jako kozła ofiarnego. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. 10 czerwca świat obiegła wieść o tąpnięciu w izraelskim rządzie. Benny Ganc, z partii Jedność Narodowa, podążając za ultimatum, którego udzielił premierowi Binjaminowi Netanjahu w maju, ustąpił ze swojego stanowiska w „gabinecie wojennym”.…

Dowiedz się więcejStrzeżmy się nieprzyjaciół Netanjahu 

To Izrael popełnia zbrodnie, o które oskarża Palestyńczyków

To Izrael stosuje metody prawdziwie terrorystyczne, terroryzm państwowy par excellence – wobec utrzymywanej pod okupacją populacji Palestyńczyków, ale też wobec i na terenie innych państw, stricte terrorystycznymi metodami „likwidując” wrogów prawdziwych i urojonych, od palestyńskich przywódców politycznych, czy nawet intelektualistów przebywających na emigracji, po irańskich naukowców. To siły zbrojne Izraela używają cywilów, nawet dzieci, jako żywych tarcz. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. W sobotę 8 czerwca 2024 r. wojsko izraelskie, wspierane wywiadowczo i logistycznie przez Amerykanów i Brytyjczyków, dokonało jednej z największych masakr w toku prowadzonej od października kampanii zagłady Gazy. W ataku na Nusejrat w samym…

Dowiedz się więcejTo Izrael popełnia zbrodnie, o które oskarża Palestyńczyków

Prawo do obrony

Odpowiedzi, do czego Izrael miał w październiku prawo, udzieliła np. ekspertka prawa międzynarodowego Francesca Albanese, wysłanniczka ONZ ds. praw człowieka na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych. Izrael miał prawo: opanować bezpośrednie zagrożenie i zatrzymać atakujących, następnie dostarczyć ich przed wymiar sprawiedliwości i osądzić. To wszystko, do czego Izrael miał prawo, jeśli naprawdę o prawie mówimy. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. „Prawo Izraela do obrony”. „Izrael ma prawo do obrony”. „Nie można kwestionować prawa Izraela do obrony”. Skuteczność, z jaką propagandowe frazesy ostatniej europejskiej kolonii na Bliskim Wschodzie kolonizują naszą wspólną przestrzeń komunikacyjną, dorównuje chwilami…

Dowiedz się więcejPrawo do obrony

Sztuka umierania w Gazie

Jak sobie wyobrazić, co czuje młody chłopak niosący fragmenty ciał swojego rodzeństwa w plecaku, bo nie chce ich pozostawić w zbombardowanym domu, a tylko on przeżył? Fragmenty, które najpierw sam musiał pozbierać? Jak przywrócić nadzieję dwunastolatce, która nagle została sama z siostrą-noworodkiem i od teraz musi stać się jej mamą, bo zostały tylko we dwie? Jak ich przekonać, że człowieczeństwo nie umarło? Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Ars bene moriendi – sztuka dobrego umierania W okresie późnego średniowiecza traktaty, w których śmierć była przedstawiana jako centralne wydarzenie ludzkiej egzystencji, stanowiły ważną część literatury. Śmierć miała…

Dowiedz się więcejSztuka umierania w Gazie

Wielka gra prokuratora Khana

Karim Ahmad Khan, prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze

W poniedziałek 20 maja główny prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze, brytyjski prawnik Karim Ahmad Khan, ogłosił, że złoży do Trybunału wnioski o wystawienie międzynarodowych nakazów aresztowania pięciu osób: trzech przywódców Hamasu oraz premiera Netanjahu i ministra obrony Izraela Joawa Galanta. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. To był 17 grudnia ubiegłego roku. Niemal wszyscy nieśliśmy – na szyi, na ramionach, na plecach lub w dłoniach – kefije i palestyńskie flagi. Przemaszerowaliśmy bez mała czterdzieści km: sprzed dworca kolejowego w niderlandzkim mieście Lejda aż do Hagi. Była zima, więc zrobiło się zupełnie ciemno, zanim…

Dowiedz się więcejWielka gra prokuratora Khana

Zbrodnię zbrodnią

mapa Gazy

Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. W edytorialu marcowo-kwietniowego wydania „Le Monde Diplomatique – edycja polska” redaktor naczelny Przemysław Wielgosz pisze o zamordowaniu przez izraelską armię, w nocy z 1 na 2 kwietnia, siedmiu pracowników organizacji charytatywnej World Central Kitchen, w tym Polaka Damiana Sobóla: „Izraelska zbrodnia przeszłaby pewnie niezauważona, gdyby wśród jej ofiar nie było takiego nagromadzenia białych, w tym obywatela Polski. Po 7 października ubiegłego roku armia izraelska zamordowała przecież niemal 180 pracowników i pracownic organizacji humanitarnych i nikogo to zbytnio nie obeszło, bo byli oni Palestyńczykami. Więcej, wystarczyło, że aparat…

Dowiedz się więcejZbrodnię zbrodnią

Państwo faszystowskie

Dominuje milczenie, nawet wśród rozpieszczanych na salonach literatów w muszkach, którzy zawsze pierwsi moralizowali na każdy bieżący temat na Facebooku. Bywa jednak i gorzej. Wrażliwe literatki kilka tygodni w izraelską rzeź Gazy nie mają nic do powiedzenia o Izraelu, za to nadal piszą na Facebooku to, co sądzą o Hamasie. Producentki telewizyjne i poetki potrafią pół roku w to ludobójstwo trzymać izraelską flagę w sąsiedztwie swojej twarzy na soszialach. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Nie wiedzieli o niczym […]Nie czytali gazet lub też czytali niedbale Wiktor Woroszylski, Państwa faszystowskie Wiersz Wiktora Woroszylskiego Państwa faszystowskie (z tomu Zagłada narodów z 1970 r.)…

Dowiedz się więcejPaństwo faszystowskie

Rzecz o kobietach

A przecież akurat teraz należałoby tak wiele wykrzyczeć: że Palestynki są mordowane, gwałcone, porywane, zatrzymywane, okaleczane, odzierane z godności, pozbawiane dzieci, rodziców, całych rodzin, przyjaciół i ukochanych. Są okradane z życia. I w tych nieludzkich warunkach, niewyobrażalnego bólu i straty egzystują. Te w chustach i te bez chust. Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. W 1985 r., kiedy Nawal As-Sadawi (jedna z najbardziej znanych arabskich feministek) przyjmowała nagrodę, Betty Friedan (równie popularna amerykańska działaczka na rzecz kobiet) szepnęła jej do ucha: „Tylko nie wspominaj o Palestynie. To konferencja o kobietach. Nie o polityce”. Dziś, w 2024 r. należałoby się zastanowić, czy tak wiele się zmieniło…

Dowiedz się więcejRzecz o kobietach
Przejdź do treści