[Warszawa] Kiermasz dla Palestyny
KIERMARSZ dla Palestyny – Nakba ’78
W 1948 roku – w ciągu kilku miesięcy – ponad 750 tysięcy Palestyńczyków zostało wypędzonych lub zmuszonych do ucieczki ze swoich domów. Syjonistyczne paramilitarne bojówki zrównały z ziemią ponad 500 miast i wsi. Ziemia, na której rdzenna ludność żyła od pokoleń, stała się dla nich niedostępna. Nowo utworzone państwo Izrael objęło kontrolę nad większością terytoriów historycznej Palestyny.
Palestyńczycy nazywają ten process Nakbą – katastrofą.
gfx by: @jamaszka_ft
O 14:00 zbieramy pod Ambasadą USA przy al. Ujazdowskich 29/31. Stamtąd ruszymy trasą:
Ambasada ZŁA – ul. Piękna – Plac Konstytucji – ul. Marszałkowska – Plac Zbawiciela (PLAN B i KIERMASZ) – ul. Mokotowska – al. Armii Ludowej – ul. Wawelska – ul. Ludwika Krzywickiego (Ambasada izraela)
Przez cały dzień będzie działać przestrzeń solidarności i konkretnej pomocy. Na stoiskach znajdziecie kefije w różnych kolorach, szale, biżuterię i rękodzieło przywiezione bezpośrednio z Palestyny lub od palestyńskiej diaspory – każdy z tych przedmiotów niesie ze sobą historię i symbolikę oporu, a dochód z ich sprzedaży w całości zasila zbiórkę.
Organizujemy też wymianakę ubrań: przynieście rzeczy w dobrym stanie, które już wam nie służą i za symboliczną dychę zabierzcie coś dla siebie – to działanie na przekór konsumpcjonizmowi, w duchu odzysku i szacunku dla środowiska.
Oprócz tego zapraszamy na warsztaty haftu palestyńskiego tatriz, który od pokoleń stanowi język tożsamości i oporu. Pod okiem prowadzącej osoby poznacie podstawowe ściegi i usłyszycie o kulturowym oraz historycznym znaczeniu haftu dla Palestynek i Palestyńczyków na całym świecie.
Dostępne będą także stoły informacyjne – z materiałami o Palestynie. Porozmawiamy o Nakbie, o bieżącej sytuacji w Strefie Gazy, Zachodnim Brzegu i Libanie, a także o organizacjach, które wspieramy: The Sameer Project oraz Addameer Prisoner Support and Human Rights Association.
Wpadnijcie z koleżanką, zgarnijcie ciuszki na wymiankę, kupcie kefiję i wesprzyjcie orgi, które robią mega ważną robotę!
1. Przyjdź – choćby na godzinę
2. Przynieś – ubrania na wymianę i gotówkę na datek
3. Udostępnij to wydarzenie
4. Przyjdź z transparentem – jeśli idziesz na marsz
Sytuacja palestyńskich więźniów w izraelskich więzieniach osiągnęła najtragiczniejszy punkt w historii. Izrael przetrzymuje dziś ponad 9600 Palestyńczyków – o 83 procent więcej niż przed październikiem 2023 roku. Blisko połowa z nich, 3532 osoby, więziona jest w areszcie administracyjnym bez zarzutów i procesu, a 1251 osób objęto statusem „nielegalnych kombatantów”, całkowicie pozbawiając ich praw – jak
𝙙𝙧 𝙃𝙪𝙨𝙨𝙖𝙢𝙖 𝘼𝙗𝙪 𝙎𝙖𝙛𝙞𝙮𝙚, ordynatora szpitala Kamal Adwan w Beit Lahiya, torturowanego w Naqab, gdzie mimo pogarszającego się zdrowia odmawia mu się niezbędnych leków.
Za murami izraelskich więzień trwa celowa polityka głodzenia i wyniszczania, która w szczególności dotyka najbardziej bezbronnych grup: w celach przebywa około 350 dzieci i 86 kobiet, wśród nich 61-letnia deputowana
𝙆𝙝𝙖𝙡𝙞𝙙𝙖 𝙅𝙖𝙧𝙧𝙖𝙧 – feministka i obrończyni praw więźniów, więziona bez zarzutów i procesu od grudnia 2023 roku. Mimo tragicznych warunków w areszcie nie zaprzestała działalności – zorganizowała szkołę i uczy współwięźniarki języka angielskiego.
W izraelskich celach wieloletnie wyroki odsiadują kluczowi palestyńscy przywódcy:
𝙈𝙖𝙧𝙬𝙖𝙣 𝘽𝙖𝙧𝙜𝙝𝙤𝙪𝙩𝙞, skazany na pięciokrotny wyrok dożywocia i regularnie bity przez strażników, oraz
𝘼𝙝𝙢𝙖𝙙 𝙎𝙖’𝙖𝙙𝙖𝙩, sekretarz generalny Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny, którego Izrael konsekwentnie wyklucza z wszelkich negocjacji o wymianie więźniów.
Izraelskie służby więzienne systematycznie odmawiają chorym opieki medycznej, skazując ich na powolną śmierć. Od początku wojny w izraelskich zakładach zginęło ponad 100 osadzonych, a władze przetrzymują 97 ciał zmarłych. Wśród zakatowanych jest
𝙙𝙧 𝘼𝙙𝙣𝙖𝙣 𝙖𝙡-𝘽𝙪𝙧𝙨𝙝, chirurg ortopeda ze szpitala Al-Shifa, aresztowany w grudniu 2023 roku podczas pracy w szpitalu Al-Awda. Świadkowie zeznają, że po wielomiesięcznym bestialskim biciu w ośrodku Sde Teiman, z połamanymi żebrami i niezdolny do samodzielnego poruszania się, został w kwietniu 2024 roku przerzucony do więzienia Ofer – nagiego od pasa w dół, w stanie skrajnego wycieńczenia, ciśniętego przez strażników na ziemię, gdzie wkrótce zmarł na oczach współwięźniów. Izrael do dziś odmawia wydania jego ciała rodzinie.
Przyjęta przez Kneset ustawa o karze śmierci legalizuje pozasądowe egzekucje i – w połączeniu z torturami, głodzeniem i celowym zaniedbaniem medycznym – przekształca izraelskie więzienia w miejsca masowej, sankcjonowanej przez państwo eksterminacji. To pierwsze od czasów III Rzeszy prawo skazujące na śmierć z powodów etnicznych.
Nie bądźmy obojętni. 78 lat to wystarczająco długo.
16 maja – Warszawa, Plac Zbawiciela i ulice miasta
KALENDARZ 