Rzeczywista liczba ofiar izraelskiej ofensywy w Strefie Gazy znacząco przekracza dotychczasowe oficjalne dane. Niezależne badania naukowe opublikowane w czołowych czasopismach medycznych świata potwierdzają, że do początku 2025 roku zginęło ponad 75 tysięcy Palestyńczyków w wyniku bezpośrednich działań izraelskiej armii okupacyjnej.
Wyniki te obalają narrację podważającą dane palestyńskiego Ministerstwa Zdrowia i jednoznacznie wskazują, że wcześniejsze statystyki nie były zawyżone, lecz wręcz zaniżone – co wynika z celowego niszczenia infrastruktury administracyjnej i medycznej przez wojsko izraelskie.
Twarde dane zamiast spekulacji
Kluczowym źródłem jest Gaza Mortality Survey – reprezentatywne badanie gospodarstw domowych, opublikowane w The Lancet Global Health. Naukowcy oszacowali, że między 7 października 2023 r. a 5 stycznia 2025 r. doszło do 75 200 gwałtownych zgonów, co stanowi około 3,4% przedwojennej populacji Gazy.
To o 34,7% więcej niż liczba ofiar raportowana przez Ministerstwo Zdrowia w Gazie w tym samym okresie. Badanie potwierdza, że palestyńskie instytucje – mimo bombardowań, blokady i fizycznej likwidacji urzędów – prowadziły dokumentację w sposób rzetelny i ostrożny.
Co istotne, nawet przedstawiciele izraelskiej armii przyznali w rozmowach z mediami, że realna liczba zabitych w Gazie wynosi około 70 tysięcy osób, co dodatkowo podważa wielomiesięczne próby dyskredytowania palestyńskich danych.
Główne ofiary to cywile
Struktura demograficzna ofiar pozostaje niezmienna i wyjątkowo alarmująca. Kobiety, dzieci i osoby starsze stanowią ponad 56% zabitych. Dane te są spójne we wszystkich niezależnych analizach i jednoznacznie wskazują na masowy charakter przemocy wobec ludności cywilnej.
Badacze podkreślają, że nie jest to efekt przypadkowych strat ubocznych, lecz konsekwencja prowadzenia działań wojennych w gęsto zaludnionych obszarach miejskich, przy użyciu ciężkich bombardowań i broni zapalającej.
Ukryta śmiertelność i zniszczenie systemu zdrowia
Oprócz ofiar bezpośrednich ataków, badania wykazały istnienie tzw. nadmiarowej śmiertelności pośredniej. Szacuje się, że co najmniej 16 300 osób zmarło w wyniku załamania warunków życia, blokady medycznej, braku dostępu do leczenia, czystej wody i żywności.
Tysiące ciał wciąż pozostają pod gruzami zniszczonych budynków lub są niemożliwe do identyfikacji. Im większe zniszczenia powoduje izraelska armia okupacyjna, tym trudniejsze staje się pełne udokumentowanie skali śmierci – co badacze określają mianem „paradoksu zniszczenia”.
Katastrofa zdrowotna na dekady
Równolegle narasta dramat osób rannych. Modele prognostyczne wskazują, że do wiosny 2025 roku liczba rannych przekroczyła 116 tysięcy, z czego nawet 46 tysięcy osób wymaga skomplikowanych operacji rekonstrukcyjnych.
Tymczasem system ochrony zdrowia w Gazie został niemal całkowicie zniszczony. Spośród 36 szpitali tylko 12 funkcjonuje w minimalnym zakresie, a liczba łóżek szpitalnych spadła do około 2 tysięcy. Przed wojną w całej Gazie pracowało zaledwie ośmiu certyfikowanych chirurgów rekonstrukcyjnych.
Eksperci alarmują, że nawet przy natychmiastowym zakończeniu działań wojennych usuwanie skutków obrażeń potrwa co najmniej dekadę – o ile społeczność międzynarodowa zapewni masowe wsparcie medyczne.
Strefa śmierci bez granic
Autorzy badań zwracają uwagę na rosnącą „szarą strefę śmiertelności”, w której granica między śmiercią bezpośrednią a pośrednią przestaje mieć znaczenie. Ofiary sepsy po ranach odłamkowych, niewydolności nerek po urazach zmiażdżeniowych czy dzieci umierające z głodu są bezpośrednim skutkiem działań wojennych i blokady.
Do końca 2025 roku przymusowe wysiedlenia objęły ponad 80% terytorium Gazy, północ regionu i Rafah zostały niemal całkowicie zrównane z ziemią, a w północnej Gazie ogłoszono klęskę głodu.
Wnioski są jednoznaczne
Zgromadzone dane nie pozostawiają wątpliwości: skala śmierci i zniszczeń w Strefie Gazy jest znacznie większa, niż przez wiele miesięcy przyznawano publicznie. Niezależne badania naukowe potwierdzają, że izraelska armia okupacyjna doprowadziła do masowych zgonów ludności cywilnej oraz trwałego zniszczenia systemu życia w regionie.
Jak podkreślają autorzy analiz, jedynym sposobem na powstrzymanie dalszej katastrofy humanitarnej jest natychmiastowe zakończenie ataków na ludność cywilną i infrastrukturę niezbędną do życia.
Źródło: Al Jazeera
KALENDARZ 