KALENDARZ 
rannych
Liczby szacunkowe ze Strefy Gazy
od 7.10.2023 do 01.04.2026
Najnowsze publikacje:
Jak Izrael stosuje w Libanie „doktrynę Gazy”?
„Chcieliście sprowadzić na nas piekło, ale sprowadziliście piekło na siebie. Dahija [przedmieścia Bejrutu], będzie wyglądać jak Chan Junis” – miał powiedzieć w marcu 2026 r. po rozpoczęciu ataków na Liban, Becalel Smotricz, minister finansów Izraela i jeden z liderów skrajnie prawicowej partii Religijny Syjonizm.
„Demokracja” w ogniu
W historii nowoczesnych wojen prowadzonych głównie przez Stany Zjednoczone niemal zawsze powtarza się ten sam scenariusz. Najpierw pojawia się moralna opowieść. Narracja o wolności, demokracji, obronie praw człowieka i o uciśnionych narodach, które trzeba wyzwolić spod tyranii. To historia, która brzmi dobrze w przemówieniach polityków i świetnie sprzedaje się w mediach.
Ciche przyłączanie Zachodniego Brzegu
„To czego powinniśmy się nauczyć, to fakt, że czasami wojna istnieje w subtelnościach, a brak bezlitosnych bombardowań wcale nie oznacza braku wojny” – Mariam Barghouti
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie 2026: filmy na drugim planie, Gaza w centrum sporu
Po latach napięć wokół Izraelskiego ludobójstwa w Strefie Gazy tegoroczna edycja Berlinale miała być momentem wytchnienia i powrotem do rozmowy o kinie. Zamiast tego, po raz trzeci z rzędu, festiwal został zdominowany przez spór o Palestynę oraz o rolę niemieckiego państwa we wspieraniu izraelskich działań wojennych.
Obywatele z całego świata, w tym z Polski, służyli w izraelskiej armii podczas ludobójstwa w Strefie Gazy
Dziesiątki tysięcy cudzoziemców – w tym obywatele państw europejskich oraz Polski – służyły w izraelskiej armii podczas trwającej wojny w Strefie Gazy. Z najnowszych danych opublikowanych przez portal śledczy Declassified UK wynika, że w szeregach Izraelskich Sił Okupacyjnych (IDF) znajdowało się ponad 47 tysięcy osób posiadających obywatelstwo izraelskie oraz co najmniej jedno inne obywatelstwo.
Izrael jeszcze z wami „nie skończył”
Śmierć w warunkach wojny zawsze ma podwójny ciężar: najpierw jest przemoc, która odbiera życie, a potem zaczyna się spór o ciało – o pamięć i o prawo rodziny do pożegnania. W przedstawionych relacjach powracają trzy wątki, tworzące specyficzny dla Izraela proceder: sposób traktowania zwłok, który uniemożliwia identyfikację i zawiesza żałobę; praktyka numerowania i administracyjnego przechowywania ciał; wreszcie oskarżenia o instrumentalne wykorzystywanie zwłok jako elementu nacisku lub zasobu.