Kiedy 8 sierpnia zadzwoniono do mnie z TVN BiŚ, aby porozmawiać o tym, czy Unia Europejska wciąż posiada kompetencje do wywarcia skutecznej presji na Izrael, czy może pędzi już jedynie w kierunku stania się ciekawą destynacją turystyczną ze względu na światowej klasy zabytki, przyjęłam zaproszenie z jednym celem — twardego wskazania na potencjał decyzji Brukseli.
Wbrew oddolnym naciskom w wielu krajach Unia Europejska nie nałożyła na Izrael żadnych sankcji, utrzymując uprzywilejowane relacje dyplomatyczne, militarne i dyplomatyczne z Tel Awiwem. W reakcji na to, niemal natychmiast Słowenia postanowiła jako pierwsza podjąć kroki we własnym zakresie.
Pomimo nasilającej się międzynarodowej krytyki oraz oskarżeń o współudział w zbrodniach wojennych, Niemcy nadal zatwierdzają dostawy uzbrojenia do Izraela — wynika z oficjalnych danych opublikowanych w środę.
W czwartek 2025 r. francuscy i belgijscy prawnicy ze stowarzyszenia JURDI (Juristes pour le Respect du Droit International, czyli Prawnicy na rzecz Respektowania Prawa Międzynarodowego) wnieśli do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawę przeciwko Komisji Europejskiej i Radzie Unii Europejskiej. Zarzucają im zaniechanie podjęcia jakiegokolwiek działania przeciwko rządowi Izraela w obliczu ludobójstwa Palestyńczyków w Gazie.
Za zasłoną bezzębnych sankcji i symbolicznych deklaracji kryje się ostrożnie zarządzane przedstawienie, oburzenie na pokaz – pomyślane tak, by osłaniać, a nie stawiać czoła maszynerii ludobójstwa. To, co na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie moralnego przełomu w europejskim podejściu do Izraela, w rzeczywistości nie jest niczym więcej niż dyplomatycznym kuglarstwem.
Według raportu inicjatywy IPC (Integrated Food Security Phase Classification) cała populacja Strefy Gazy – około 2,1 mln osób – znajduje się w krytycznym zagrożeniu, jeśli izraelska blokada będzie kontynuowana. Pół miliona ludzi (czyli co piąty mieszkaniec) stoi w obliczu śmierci głodowej. Od 70 dni do Gazy nie docierają żadne dostawy żywności, wody, leków ani innych niezbędnych do przeżycia środków. 93% mieszkańców doświadcza ostrego braku żywności, a ceny mąki wzrosły o 3000%.
Według raportu inicjatywy IPC (Integrated Food Security Phase Classification) cała populacja Strefy Gazy – około 2,1 mln osób – znajduje się w krytycznym zagrożeniu, jeśli izraelska blokada będzie kontynuowana. Pół miliona ludzi (czyli co piąty mieszkaniec) stoi w obliczu śmierci głodowej. Od 70 dni do Gazy nie docierają żadne dostawy żywności, wody, leków ani innych niezbędnych do przeżycia środków. 93% mieszkańców doświadcza ostrego braku żywności, a ceny mąki wzrosły o 3000%.
Unia Europejska zatwierdziła udział dużego izraelskiego producenta broni w nowym projekcie naukowym, podczas gdy cały czas prowadzone są „operacje wojskowe” w Strefie Gazy. Wzbudza to sporo kontrowersji, zwłaszcza że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości nie wydał ostatecznego wyroku w sprawie możliwości popełnienia przez Izrael ludobójstwa na Palestyńczykach w Strefie Gazy. Jednocześnie należy podkreślić, że samo odrzucanie przez MTS prośby Izraela o wycofanie oskarżenia RPA, wskazuje na obecność pewnych przesłanek co do ewentualnego popełniania ludobójstwa. Mało tego, w najnowszym orzeczeniu MTS stwierdza, że Palestyńczykom w Gazie nie tylko jedynie grozi ryzyko głodu, ale że głód już jest obecny w Strefie Gazy, a katastrofalna sytuacja humanitarna Strefy przed styczniem uległa dalszemu…
KALENDARZ