palestyńska kultura

Puste talerze

Przepis na „risztę”, typowo zimowe danie, prosty makaron z soczewicą, przyniesiony kiedyś przez sąsiadkę z domu obok. Makaron był zagniatany ręcznie, ale można użyć gotowego, najlepiej pappardelle, który kształtem i strukturą przypomina ten, który jadłam w Palestynie.

Dowiedz się więcejPuste talerze

Areej Kaoud: sztuka w obliczu katastrofy

Areej Kaoud o niepokoju, przynależności i odpowiedzialności artystycznej. Rozmawia Weronika Sadowska. Areej Kaoud – palestyńska artystka wizualna wychowana w Gazie w Palestynie oraz w Montrealu w Kanadzie. Tworząc swoją sztukę, Areej splata ze sobą różne metody przekazu, takie jak dźwięk, performance, instalacje, tekst i znak, w celu wywołania konkretnych narracji. Zainteresowana scenariuszami katastroficznymi, Areej przede wszystkim bada tematy związane z tym zjawiskiem. Dlatego jej prace często dotykają kwestii przygotowania na przewidywane zagrożenia, zachowań w sytuacjach awaryjnych oraz niepokoju. Niemniej jednak, problematyka oderwania od domu, zakorzenienia oraz poczucia przynależności i nie przynależności jest również wyraźnie artykułowana w praktyce artystycznej Areej. Weronika…

Dowiedz się więcejAreej Kaoud: sztuka w obliczu katastrofy

Drobne szczegóły pisarstwa Adanii Shibli

„Palestyna, do pewnego stopnia, jest naprawdę spektakularnym doświadczeniem w opowiadaniu historii” mówi Adania Shibli w filmiku kanału Louisiana Channel. O spotkaniu z pisarką na Festiwalu Conrada i jej dwóch powieściach przetłumaczonych na język polski – Drobnym szczególe i Dotyku. Adania Shibli, urodzona w 1974 r. w Palestynie, wśród wielu różnych form literackich ma w swoim dorobku trzy powieści, z których dwie dostępne są w języku polskim dzięki Wydawnictwu Drzazgi i tłumaczce Hannie Jankowskiej. Choć polskojęzyczni czytelnicy najpierw cieszyć się mogli Drobnym szczegółem1, a dopiero później Dotykiem2, to kolejność wydania książek w oryginale była odwrotna – Dotyk ukazał się w 2003 r., a druga z pozycji aż 14…

Dowiedz się więcejDrobne szczegóły pisarstwa Adanii Shibli
Bracia krwii

Elias Chacour, David Hazard, „Bracia krwi” – recenzja książki

Obawiałam się, że książka będzie wyrazem poglądów tych hierarchów kościelnych, którzy z pomocą pięknych słów unikają nazywania rzeczy po imieniu. Ku mojemu zaskoczeniu, okazała się osobistym głosem przede wszystkim Palestyńczyka-chrześcijanina. Palestyńczyka, któremu odebrano ziemię i spokojne dzieciństwo; chrześcijanina, którego bezwarunkową miłość do bliźniego poddawano nieustającej próbie. Książka Bracia krwi została wydana po raz pierwszy w 1984 roku, od tego czasu przetłumaczono ją na 29 języków. Polskie wydanie ukazuje się po raz pierwszy w 2024 roku, czyli po czterdziestu latach. Mimo że wspomnienia Eliasa Chacoura spisywane były na długo przed 7 października 2023 r. i ludobójstwem w Strefie Gazy, to jego słowa i opisane przez niego mechanizmy są przeraźliwie…

Dowiedz się więcejElias Chacour, David Hazard, „Bracia krwi” – recenzja książki

Arabski blues – spotkanie dwóch tradycji

Poczucie niezrozumienia i inności towarzyszy przedstawicielom mniejszości etnicznych, diaspor czy narodów zmagających się z okupacją. W ramach poszukiwania lub utrzymania swojej tożsamości kulturowej powracają oni do praktyk muzycznych należących do ich tradycji ludowej. Wyjątkowym zjawiskiem jest, gdy dwie odmienne grupy kulturowe w ramach podobnego doświadczenia łączą elementy swoich kultur w twórczości muzycznej. Powroty do korzeni można zaobserwować w przypadku afroamerykańskich muzyków, którzy albo sięgają po muzykę bluesową (która jest ich tradycją), albo robią krok dalej i włączają inne elementy muzyki afrykańskiej do bluesa. Jednak wydaje mi się jeszcze bardziej ciekawe, bo nieoczywiste, gdy muzycy arabskiego pochodzenia wybierają bluesa jako doskonałe narzędzie…

Dowiedz się więcejArabski blues – spotkanie dwóch tradycji
Przejdź do treści