Izrael rozpoczął wczoraj (20 sierpnia 2025 r.) pierwszy etap wznowionej ofensywy na miasto Gaza w północnej części Strefy Gazy. W tym celu zmobilizowano, jak podają źródła izraelskie, dodatkowe 60 tysięcy żołnierzy.
Ministrowie spraw zagranicznych 31 państw arabskich i muzułmańskich, wraz z sekretarzami generalnymi Ligi Arabskiej, Organizacji Współpracy Islamskiej (OIC) oraz Rady Współpracy Zatoki Perskiej (GCC), zdecydowanie potępili niedawne wypowiedzi premiera Izraela Binjamina Netanjahu, w których wyraził on swoje przywiązanie do idei „Wielkiego Izraela” – a więc Izraela rozciągającego się poza terytoria już okupowane, obejmującego ziemie należące dziś do Egiptu (Synaj), Libanu, Syrii i Jordanii, a potencjalnie być może nawet części Iraku, Kuwejtu i Arabii Saudyjskiej.
Wbrew oddolnym naciskom w wielu krajach Unia Europejska nie nałożyła na Izrael żadnych sankcji, utrzymując uprzywilejowane relacje dyplomatyczne, militarne i dyplomatyczne z Tel Awiwem. W reakcji na to, niemal natychmiast Słowenia postanowiła jako pierwsza podjąć kroki we własnym zakresie.
Od rzeki do morza. Od Jordanu do Morza Śródziemnego. A może od rzeki do rzeki? Od Nilu do Eufratu? Gdzie są granice hybris i terytorialnego apetytu Izraela? Czy są nimi – uważane do niedawna za ekstremistyczne i marginalne – fantazje o tzw. Wielkim Izraelu?
W środę 2 lipca rząd Izraela ogłosił przejęcie 1 270 ha ziemi w Dolinie Jordanu na okupowanym Zachodnim Brzegu, co stanowi największą grabież palestyńskiej ziemi od porozumień z Oslo w 1993 r. Otwiera to drogę do powstania setek nowych domów dla nielegalnych izraelskich osadników. Status „oficjalnych” osiedli ma też otrzymać pięć osad istniejących wcześniej „nieoficjalnie”. Tereny mają teraz stać się własnością państwową Izraela, co oznacza, że będą mogły być wydzierżawione Izraelczykom, a Palestyńczycy nie będą mogli ich użytkować. Znaczna część przejętych terenów była od dekad klasyfikowana przez Izrael jako rezerwaty przyrody bądź tereny wojskowe, co ograniczało w znacznym stopniu możliwość…
KALENDARZ