Kiedy patrzę na ruiny Gazy, wciąż widzę, jak propaganda próbuje przykryć kurz zbombardowanych budynków, jak słowa rzucane w świat mają perfumować odór rozkładających się ciał na ulicach i pod ruinami. Od lat słyszymy różne slogany, które mają wybielić wizerunek Izrael i dyskredytować Palestyńczyków i wszystkich tych, którzy politykę Izraela krytykują.
Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. W edytorialu marcowo-kwietniowego wydania „Le Monde Diplomatique – edycja polska” redaktor naczelny Przemysław Wielgosz pisze o zamordowaniu przez izraelską armię, w nocy z 1 na 2 kwietnia, siedmiu pracowników organizacji charytatywnej World Central Kitchen, w tym Polaka Damiana Sobóla: „Izraelska zbrodnia przeszłaby pewnie niezauważona, gdyby wśród jej ofiar nie było takiego nagromadzenia białych, w tym obywatela Polski. Po 7 października ubiegłego roku armia izraelska zamordowała przecież niemal 180 pracowników i pracownic organizacji humanitarnych i nikogo to zbytnio nie obeszło, bo byli oni Palestyńczykami. Więcej, wystarczyło, że aparat…
Po półrocznym pomrukiwaniu o ludobójstwie w Strefie Gazy, po dyplomatycznych fikołkach usprawiedliwiających inwazję Izraela na ludność cywilną w Palestynie, polskie media i politycy w końcu odnaleźli w swoich słownikach odpowiednie słowa i mocniejsze sformułowania. Musiał ofiarę ponieść Polak, aby w naszym kraju dać powszechne przyzwolenie na krytykę Izraela. Dlaczego? Dla porządku, podsumujmy ostatnie wydarzenia. 1 kwietnia w Strefie Gazy został ostrzelany przez izraelską armię konwój, w którym jechali wolontariusze World Central Kitchen. Zginęło wszystkich siedmiu członków organizacji, w tym polski obywatel, przemyślanin Damian Soból. 3 kwietnia ambasador Izraela w Polsce Jakow Liwne udzielił wywiadu Robertowi Mazurkowi w Kanale Zero.…
Paszport z orzełkiem Od pół roku oglądam te zdjęcia i nagrania z obowiązku, który sama na siebie nałożyłam. Obowiązku bycia świadkiem. Niektórych obrazów nigdy nie zapomnę. Mężczyzny na gruzach zbombardowanego domu, próbującego gołymi rękami poruszyć zwały strzaskanego betonu, z rozdzierającą rozpaczą nawołującego uwięzione pod nimi dzieci. Czy żyją, czy odpowiedzą? Innego ojca, który przyniósł do szpitala ciało swojego syna w dwóch foliowych torbach. Płaczącej matki, trzymającej w objęciach dwoje niemowląt, ich twarzyczek wyglądających jakby tylko spały. Trzyletniego chłopca z poparzeniami tak głębokimi, że wyżarły mu połowę mięśni ud. Kilkumiesięcznej dziewczynki, której amputowano wszystkie kończyny. Chłopaka podczas zimowej powodzi brodzącego prawie po pas w wodzie, z owiniętym…
W nocy z 4 na 5 kwietnia pod konsulatem USA w Krakowie odbył się protest przeciwko wspieraniu przez ten kraj izraelskiego ludobójstwa. Wydarzenie zorganizowane zostało przez mieszkającą w Polsce Irlandkę, Amy Sweeney. która w ten sposób chciała zwrócić uwagę także na trwającą zbiórkę dla jednej z rodzin w Gazie. Uczestnicy protestu poza niezgodą na współudział USA w ludobójstwie żądają trwałego zawieszenia broni. „Państwo Izrael dokonuje teraz w Strefie Gazy zbrodni wojennej, ludobójstwa w celu eksterminacji ludności Palestyny, ludności Gazy, w celu osiedlenia się tam. Nie są to informacje, które mamy ze stronniczych źródeł, nie są to informacje z niepewnych źródeł. Mówimy tu o statystykach Czerwonego Krzyża, mówimy tu o statystykach…
Obywatel Polski, Damian Soból, został zamordowany przez wojsko izraelskie podczas ataku rakietowego sił izraelskich na konwój humanitarny dostarczający żywność na terenie Strefy Gazy. Damian współpracował z organizacją World Central Kitchen, dostarczającą pomoc żywnościową ofiarom konfliktów zbrojnych i kataklizmów. Obecnie, oprócz Strefy Gazy, WCK najbardziej aktywna jest w Ukrainie (są tutaj od początku rosyjskiego ataku na ten kraj) oraz w Haiti. W ataku na konwój śmierć poniosło łącznie siedem osób. Oprócz Polaka byli to pracownicy WCK z Australii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Palestyny. „Jesteśmy świadomi doniesień, że członkowie zespołu World Central Kitchen zginęli w ataku IDF podczas pracy…
KALENDARZ