„Chcieliście sprowadzić na nas piekło, ale sprowadziliście piekło na siebie. Dahija [przedmieścia Bejrutu], będzie wyglądać jak Chan Junis” – miał powiedzieć w marcu 2026 r. po rozpoczęciu ataków na Liban, Becalel Smotricz, minister finansów Izraela i jeden z liderów skrajnie prawicowej partii Religijny Syjonizm.
„To czego powinniśmy się nauczyć, to fakt, że czasami wojna istnieje w subtelnościach, a brak bezlitosnych bombardowań wcale nie oznacza braku wojny” – Mariam Barghouti
USA ogłosiło przejście do drugiej fazy zawieszenia broni, a Hamas deklaruje gotowość do przekazania władzy. Jednak od czasu wejścia w życie porozumienia o zawieszeniu broni 10 października 2025 roku, co najmniej 449 Palestyńczyków zginęło, a 1 246 kolejnych zostało rannych.
Nowy raport przygotowany przez trzy organizacje pozarządowe ujawnia kluczową rolę polskiego trotylu w produkcji bomb, których Izrael używa podczas bombardowania Strefy Gazy. Dokument opisuje zarówno sprzedaż bezpośrednią, jak i dostawy trotylu do firm amerykańskich, które następnie przekazują gotowe bomby Izraelowi. Co to oznacza w praktyce? Czy Polska może ponosić współodpowiedzialność?
Do seansu filmu A State of Passion – który możecie obejrzeć na najbliższym Palestine Cinema Days Poland w dniach 1-3.11 – nie siadałem z dużymi oczekiwaniami. Z jednej strony jak najbardziej był to obszar mojego zainteresowania – od lat zajmuje się tematami biopolitycznymi, medycznymi, wojennymi i bliskowschodnimi.
W miniony piątek (10.10.2025 r.) weszło w życie zawieszenie broni i porozumienie między Izraelem a Hamasem. Od piątkowego południa Izrael wstrzymał bombardowania i ataki (które trwały jeszcze do czwartkowego wieczora i przyniosły kolejnych zabitych i rannych, mimo że dojście do porozumienia ogłoszono w nocy ze środy na czwartek) i zaczął wycofywanie swoich wojsk za wyznaczoną linie wewnątrz terytorium strefy Gazy.
43 lata temu libańscy falangiści – przedstawiciele chrześcijańskiej skrajnej prawicy – dokonali, pod nadzorem izraelskiego wojska, masakry wielu setek palestyńskich i libańskich cywilów w obozie dla uchodźców Szatila oraz w przylegającym do niego osiedlu Sabra. Zgromadzenie Ogólne ONZ uznało to zdarzenie za akt ludobójstwa.
Ostatnie tygodnie – w tym szeroki sprzeciw wobec izraelskich firm zbrojeniowych na wrześniowych Targach MSPO 2025 w Kielcach – pokazują, jak głęboki jest rozdźwięk między polskimi proizraelskimi elitami społecznymi a resztą społeczeństwa.
Możemy spierać się o to, czy jakakolwiek firma zbrojeniowa ma czyste ręce. Może dotyczy to chociażby ukraińskich firm produkujących sprzęt na potrzeby wojny obronnej. Ale jedno jest pewne – ci, którzy uczestniczą w zbrodniach wojennych i zarabiają na nich, czystych rąk na pewno nie mają.
W miniony weekend zaledwie tydzień po przedstawieniu planu okupacji całej Gazy, Izrael ogłosił plan przymusowego przeniesienia na południe pozostałych na północy mieszkańców. Już ponad 86% całej Strefy Gazy jest uznane za strefy zakazane (no-go zones) lub objęte nakazem ewakuacji. Setki tysięcy osób stają przed morderczym dylematem – czy przenosić się do przepełnionych obozów dla uchodźców, czy mimo nadchodzących rozkazów przymusowego przesiedlenia pozostać w domach, ryzykując zastrzelenie za przebywanie w no-go zones.
KALENDARZ