„Wytępić całe to bydło”, czyli rasizm nasz powszedni

Jak to możliwe, że intelektualiści są w stanie usprawiedliwiać postępowanie Izraela i ignorować ludobójstwo Palestyńczyków?


Jak to możliwe, że intelektualiści są w stanie usprawiedliwiać postępowanie Izraela i ignorować ludobójstwo Palestyńczyków?

Poniedziałek, 25 sierpnia Kolejna fala izraelskich ataków na Gazę Od świtu izraelskie ataki na Strefę Gazy pochłonęły co najmniej 61 ofiar śmiertelnych – podały źródła medyczne. Źródło: Al Jazeera Izrael bombarduje szpital w Gazie – wśród zabitych dziennikarze i ratownicy Izraelski atak na szpital Nasser w Khan Junis na południu Strefy Gazy zabił co najmniej 21 osób, w tym pięciu dziennikarzy, a także lekarzy i ratowników. Według świadków był to tzw. „podwójny nalot”: pierwsza rakieta uderzyła w budynek, a kilka minut później kolejna trafiła w miejsce, gdzie zebrali się reporterzy i służby ratunkowe. Wśród zabitych są m.in. korespondenci Al Jazeery, Reutersa i Associated…

Poniedziałek, 18 sierpnia Liczba ofiar izraelskiego ludobójstwa przekroczyła 62 000 Według najnowszych danych ponad 62 000 Palestyńczyków zostało zabitych od początku niemal dwuletniego izraelskiego w ludobójstwa w Strefę Gazy. Ataki nasilają się szczególnie w rejonie miasta Gazy, największego ośrodka miejskiego, który Izrael planuje zająć i przekształcić w ruinę, zmuszając mieszkańców do przesiedlenia na południe. Tylko w poniedziałek zginęło tam co najmniej 30 osób, w tym 14 podczas próby zdobycia pomocy humanitarnej. Wśród ofiar znalazł się również dziennikarz Islam al-Koumi. W ciągu ostatnich 24 godzin śmierć z głodu poniosło 5 osób, w tym dwoje dzieci. Sytuacja humanitarna…
Izrael rozpoczął wczoraj (20 sierpnia 2025 r.) pierwszy etap wznowionej ofensywy na miasto Gaza w północnej części Strefy Gazy. W tym celu zmobilizowano, jak podają źródła izraelskie, dodatkowe 60 tysięcy żołnierzy.

W Gazie odbyły się pogrzeby czterech dziennikarzy Al Jazeery, w tym korespondenta Anasa al-Szarifa, zabitych w izraelskim nalocie na namiot prasowy przed szpitalem Al-Szifa. W ataku zginęli także reporter Mohammed Qreiqeh oraz operatorzy kamer Ibrahim Zaher i Mohammed Noufal. Organizacja Reporterzy bez Granic i Komitet Ochrony Dziennikarzy potępiły „celowe zabójstwo” i zarzuciły armii izraelskiej systematyczne oczernianie reporterów jako „terrorystów” bez dowodów.
Internetowy serwis +972 Magazine opublikował wyniki kolejnego dziennikarskiego dochodzenia: w izraelskiej armii funkcjonuje specjalna, tajna „Komórka Legitymizacji”, która przeszukuje informacje zbierane w Strefie Gazy pod kątem ich przydatności dla Hasbary (izraelskiej propagandy). M. in. wszystko, co pomagałoby dyskredytować palestyńskich dziennikarzy – np. odmalowywać ich jako „powiązanych z terroryzmem”.

Izraelska armia skutecznie realizuje plan przejęcia kontroli nad miastem Gaza. Wściekle bombarduje ruiny i ludzi. Gazańczycy stłoczeni na zaledwie 15% dawnego terytorium literalnie nie mają dokąd uciec. Z ziemią zrównywany jest południowy zachód miasta, w pierwszym rzędzie dzielnica Zeitun. Domy są burzone, wysadzane w powietrze bez ostrzeżenia. Zresztą ostrzeżenia, wydawane w ostatniej chwili w sytuacji zatarasowanych przejść, są bez wartości. Ludzie giną, bo rzucają się do ucieczki, giną, bo zostają. Pod gruzami znikają całe rodziny, do ofiar nie można dotrzeć, nie można wydobyć ich ciał. Piekło. Milion osób oczekuje śmierci. „Umieramy w najstraszliwszy sposób. Nie ma już nad czym płakać” – pisze Szams Odeh,…

Palestine Action została zdelegalizowana przez brytyjski rząd na podstawie zarzutów, o których ministra Yvette Cooper wiedziała od początku, że są nieprawdziwe. Tak wynika z ujawnionego specjalnego raportu przygotowanego dla rządu.
Ministrowie spraw zagranicznych 31 państw arabskich i muzułmańskich, wraz z sekretarzami generalnymi Ligi Arabskiej, Organizacji Współpracy Islamskiej (OIC) oraz Rady Współpracy Zatoki Perskiej (GCC), zdecydowanie potępili niedawne wypowiedzi premiera Izraela Binjamina Netanjahu, w których wyraził on swoje przywiązanie do idei „Wielkiego Izraela” – a więc Izraela rozciągającego się poza terytoria już okupowane, obejmującego ziemie należące dziś do Egiptu (Synaj), Libanu, Syrii i Jordanii, a potencjalnie być może nawet części Iraku, Kuwejtu i Arabii Saudyjskiej.

Świat oraz aktorzy wewnątrz Izraela reagują na zapowiedzi premiera Binjamina Netanjahu, że Izrael przystąpi wkrótce do operacji przejęcia kontroli nad miastem Gaza i jego „pełnej militarnej okupacji”. Co z tego wyniknie?
11 sierpnia 2025 r. organizacja pozarządowa Lekarze bez Granic (Médecins Sans Frontières) opublikowała raport zatytułowany To nie jest pomoc. To zorganizowane zabijanie – poświęcony masowym ofiarom, także śmiertelnym, w punktach dystrybucyjnych Gaza Humanitarian Foundation (GHF) w Strefie Gazy.

Organizacja Narodów Zjednoczonych ostrzegła, że każde dziecko w Gazie poniżej piątego roku życia – ok. 320 000 osób – jest narażone na śmiertelne niedożywienie. To efekt izraelskiej blokady, która doprowadziła do całkowitego załamania systemu żywieniowego, braku dostępu do bezpiecznej wody, mleka modyfikowanego i leczenia.

Kiedy 8 sierpnia zadzwoniono do mnie z TVN BiŚ, aby porozmawiać o tym, czy Unia Europejska wciąż posiada kompetencje do wywarcia skutecznej presji na Izrael, czy może pędzi już jedynie w kierunku stania się ciekawą destynacją turystyczną ze względu na światowej klasy zabytki, przyjęłam zaproszenie z jednym celem — twardego wskazania na potencjał decyzji Brukseli.

Tłumaczenie komunikatu Al Jazeera Media Network i kanału Al Jazeera English po śmierci kolejnych reporterów katarskiej telewizji zamordowanych nocą z 10 na 11 sierpnia 2025 r. przez armię Izraela w Gazie.
Projekt ustawy o zakazie sprowadzania towarów z nielegalnych izraelskich osiedli na terytoriach okupowanych (na Zachodnim Brzegu, we wschodniej Jerozolimie i na Wzgórzach Golan) może sprowadzić na Irlandię represje ze strony Stanów Zjednoczonych.

8 sierpnia 2025 r. na swoim oficjalnym profilu na Facebooku palestyński artysta muzyki pop Bashar Murad opublikował oświadczenie, że wycofuje się z udziału w Sziget Fesztivál. Powód? Festiwal jest obecnie zarządzany przez fundusz KKR, którego inwestycje – jak podkreśla artysta – są powiązane z ludobójstwem w Gazie.

23 czerwca brytyjska ministra spraw wewnętrznych Yvette Cooper w rządzie Partii Pracy premiera Keira Starmera zdelegalizowała Palestine Action, klasyfikując ją jako organizację terrorystyczną. Zakaz funkcjonowania wszedł w życie 5 lipca.
Palestine Action prowadziła i organizowała akcje solidarności z Palestyńczykami i protesty przeciwko izraelskiemu ludobójstwu w Gazie oraz współudziałowi w nim brytyjskiego państwa i brytyjskiego biznesu.

Przez trzy dni Palichleb nie opuszczała schodów przed budynkiem MSZ w Warszawie. Każdego dnia pojawiało się po kilka do kilkunastu osób, by potowarzyszyć jej w proteście, z największym solidarnościowym protestem wystąpił Kolektyw Kefija. Do samego protestu głodowego w drugim dniu dołączyła Julia Kaffka związana z Inicjatywą Wschód.
21 lipca 2025 ogłoszone zostało wspólne stanowisko 31 rządów państw uchodzących za sojuszników Izraela (w tym Polski), dotyczące działań Izraela na Okupowanym Terytorium Palestyńskim, w szczególności w Strefie Gazy. Publikujemy treść tego oświadczenia

Gaza doświadcza najgłębszego kryzysu humanitarnego w swojej historii – od marca 2025 roku Izrael całkowicie zamknął przejścia graniczne, blokując dostawy żywności i leków. WHO ostrzega, że niemal jedno na pięcioro dzieci poniżej piątego roku życia cierpi na ostre niedożywienie. Koordynator ONZ ds. pomocy humanitarnej Tom Fletcher podkreślił, że jedna trzecia mieszkańców Gazy nie jadła od kilku dni i wezwał do natychmiastowego rozejmu oraz otwarcia korytarzy pomocowych.

W obliczu katastrofalnej sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy, 25 państw – w tym Polska, Wielka Brytania, Francja, Australia, Kanada, Japonia i kraje UE – wezwało Izrael do natychmiastowego zakończenia wojny. W opublikowanym 21 lipca oświadczeniu państwa sprzymierzone z Izraelem potępiły „nieludzkie zabijanie cywilów” oraz „nieakceptowalny” model dostarczania pomocy humanitarnej, który ich zdaniem pozbawia Palestyńczyków godności i pogłębia niestabilność.
![Wysiedlona palestyńska matka Samah Matar trzyma na rękach swojego niedożywionego syna Ameera, cierpiącego na porażenie mózgowe, podczas gdy jej drugi syn Youssef – również niedożywiony i chory na porażenie mózgowe – leży na materacu w szkole w mieście Gaza. [Fot. Mahmoud Issa / Reuters]](https://vivapalestyna.pl/wp-content/uploads/2025/07/glod-gaza-768x475.webp)
„24 lipca Ministerstwo Zdrowia Stefy Gazy doniosło o przynajmniej 113 zmarłych z głodu Palestyńczyków. Liczba osób zagłodzonych na śmierć gwałtownie wzrosła w ostatnich miesiącach. Od 27 maja do 21 lipca 1054 osoby zginęły w Strefie Gazy przy próbie pobrania pomocy humanitarnej” – przekazało w lipcowym raporcie Biuro ONZ ds. koordynacji pomocy humanitarnej (OCHA).

W piątek 25 lipca, na ulicach trzech polskich miast odbyły się protesty pod hasłem „Przestańcie głodzić Gazę!”
Demonstranci zebrali się w Warszawie, Wrocławiu i Krakowie. Zgromadzeni wykrzykiwali „Stop masakrom głodujących!” i domagali się zerwania przez Polskę wszelkich stosunków z Izraelem.
21 lipca Agence France-Presse (AFP), międzynarodowa agencja prasowa z siedzibą w Paryżu, opublikowała alarmujące oświadczenie o losie swoich dziennikarzy w Gazie.

W niedzielę izraelska armia nakazała tysiącom Palestyńczyków w środkowej Gazie natychmiastowe opuszczenie Deir al-Balah i udanie się do al-Mawasi – tzw. „strefy bezpieczeństwa”, która była wielokrotnie bombardowana. Ulotki spadły na gęsto zaludnione obszary, gdzie przebywają przesiedleni cywile mieszkający w namiotach.
Mieszkańcy mówią, że nie posłuchają rozkazu, bo nie mają gdzie pójść.

16 lipca 2025 r. sędziowie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze odrzucili wniosek Izraela o anulowanie nakazów aresztowania premiera Binjamina Netanjahu i byłego ministra obrony w jego rządzie, Joawa Galanta.
Wbrew oddolnym naciskom w wielu krajach Unia Europejska nie nałożyła na Izrael żadnych sankcji, utrzymując uprzywilejowane relacje dyplomatyczne, militarne i dyplomatyczne z Tel Awiwem. W reakcji na to, niemal natychmiast Słowenia postanowiła jako pierwsza podjąć kroki we własnym zakresie.

16 lipca 2025 zakończyła się trwająca dwa dni nadzwyczajna konferencja zwołana przez Grupę Haską, zorganizowana w stolicy Kolumbii Bogocie wspólnymi siłami rządów kolumbijskiego i południowoafrykańskiego. Organizatorzy mówią o „najambitniejszym przedsięwzięciu multilateralnym od momentu rozpoczęcia w październiku 2023 r. ludobójstwa w Gazie”.
15 lipca 2025 r. w stolicy Kolumbii Bogocie rozpoczęła się zaplanowana na dwa dni konferencja przedstawicieli trzydziestu rządów poszukujących sposobów powstrzymania izraelskiego ludobójstwa w Gazie. Określana mianem nadzwyczajnej, konferencja ma przygotować skoordynowane działania mające na celu aktywne przeciwdziałanie bezkarności Izraela i kontynuacji jego polityki eksterminacji Palestyńczyków.

Warszawski Teatr Dramatyczny w tym sezonie zaserwował nam premierę sztuki The Wall pod reżyserią Pawła Miśkiewicza i scenariuszem Joanny Bednarczyk. Mimo, że przedstawia ona różne aspekty wojny, migracji i opresji, najwięcej czasu poświęca sprawie palestyńskiej.

W ciągu kilku dni izraelska ofensywa zabiła setki Palestyńczyków – głównie kobiety i dzieci. Szpitale są bez paliwa, punkty pomocy ostrzeliwane, a kolejki po wodę kończą się śmiercią.
Izrael planuje przesiedlić 2 miliony osób do Rafah. USA i Izrael mówią o „dobrowolnej migracji”, eksperci – o czystce etnicznej.
ONZ ostrzega: Gaza może stać się największym obozem koncentracyjnym XXI wieku.
Netanjahu i Trump mówią o „nowej przyszłości”. Świat milczy.

Paweł Mościcki o ludobójstwie w Gazie, europejskich zobowiązaniach wobec historii i wobec Palestyńczyków, oraz o swojej najnowszej książce Gaza. Rzecz o kulturze eksterminacji. Rozmawia Jarosław Pietrzak

Hamas, czasem, owszem, zabija gejów – jeżeli akurat są izraelskimi żołnierzami. W walce. Za to, w jakiej armii służą i jakich zbrodni w jej szeregach dokonują. Nie za to, że są gejami.

Izrael bombarduje szkoły, szpitale i punkty pomocy. Ponad 600 osób zginęło przy dystrybucji żywności. ONZ mówi o „apokaliptycznej” sytuacji. Norwegowie wycofują inwestycje z firm zbrojeniowych, ale brytyjski sąd pozwala dalej eksportować części do F-35 dla Izraela. Hamas deklaruje gotowość do zawieszenia broni – ale bombardowania trwają.

Kto nie widział tych memów, nie czytał tych głupich komentarzy? „Geje dla Palestyny to jak kurczaki dla KFC”. Kto nie słyszał opowieści, że Hamas zabija za homoseksualizm przez zrzucenie z dachu? Czy to prawda, że Hamas zabija gejów? Kiedy palestyńskie flagi pojawiły się na zeszłorocznej Paradzie Równości w Warszawie, jeden z polskich aktywistów gejowskich, tych z parciem na szkło, potępiał to na Facebooku, rozciągając nawet odpowiedzialność na wszystkich Palestyńczyków: „Palestyna to organizacja, która zabija gejów”. Rok później trzyma się tego twierdzenia, równie głupio sformułowanego, co nieprawdziwego. Hasbara, pinkwashing i homonacjonalizm Pogłoski, że Hamas zabija gejów pochodzą ze standardowego rozdzielnika hasbary, izraelskiej propagandy. Jej przygotowane z góry…

Izrael w 2025 roku zaatakował Syrię, Iran, Jemen, Liban, Gazę i Zachodni Brzeg, a w ostatnich miesiącach 2024 r. także cele w Iraku. Jedna masakra przykrywa kolejną, wieczorem nie ma czasu na rozmawianie o zbrodniach z rana lub ze wczoraj, ponieważ w międzyczasie wydarzył się już tuzin kolejnych. Nie chodzi tu tylko o fizyczne akty destrukcji, ale też sposób, w jaki sprawca oraz media podają je do wiadomości odbiorców. Jak zmienia nas oglądanie masakr w sieci? I jaki jest cel takiego modelu działania?
![Palestyńczycy ranni w izraelskim ataku na dom otrzymują pomoc medyczną w szpitalu Al-Aqsa Martyrs w Deir el-Balah w środkowej Strefie Gazy, 8 lipca 2025 roku [Zdjęcie: Ramadan Abed/Reuters].](https://vivapalestyna.pl/wp-content/uploads/2025/06/e7f90fb0ac43b67943ed2a5452bdf739-768x545.webp)
Izrael kontynuuje brutalne naloty na Strefę Gazy – tylko w ostatnich dniach zginęły setki osób, w tym dziesiątki cywilów oczekujących na jedzenie. Coraz ostrzejsze oskarżenia padają pod adresem wspieranej przez USA i Izrael Gaza Humanitarian Foundation, nazywanej przez ONZ „pułapką śmierci”.

Za zasłoną bezzębnych sankcji i symbolicznych deklaracji kryje się ostrożnie zarządzane przedstawienie, oburzenie na pokaz – pomyślane tak, by osłaniać, a nie stawiać czoła maszynerii ludobójstwa. To, co na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie moralnego przełomu w europejskim podejściu do Izraela, w rzeczywistości nie jest niczym więcej niż dyplomatycznym kuglarstwem.

ONZ i organizacje humanitarne odmawiają współpracy z GHF, zarzucając jej realizację izraelskich celów wojskowych kosztem cywilów. Izrael nie dopuszcza innych form pomocy i blokuje dostęp do paliwa, grożąc paraliżem resztek szpitali.
Według agencji Associated Press, izraelskie wojsko poinformowało, że rozpoczęło przechwytywanie irańskich dronów w odpowiedzi na wcześniejsze, piątkowe ataki.
Władze na lotnisku w Kairze zatrzymały i deportowały dziesiątki obcokrajowców, którzy przylecieli do Egiptu, by wziąć udział w Globalnym Marszu do Gazy – międzynarodowej inicjatywie mającej na celu przełamanie izraelskiej blokady Strefy Gazy poprzez masowy marsz do granicy egipsko-palestyńskiej.
Setki aktywistów z Algierii i Tunezji dotarły we wtorek do libijskiego miasta Zawiya w ramach konwoju zmierzającego do Strefy Gazy. Celem tej inicjatywy jest zakwestionowanie izraelskiej blokady, która uniemożliwia swobodny dostęp pomocy humanitarnej do tego oblężonego terytorium.

Druga część reportażu Pawła Jędrala o klubie dziecięcym w obozie dla palestyńskich uchodźców w Libanie. Pierwsza część dostępna jest pod tym linkiem. Iftar Po rozmowie, Mahmoud i dzieci, zapraszają mnie na iftar organizowany przez świetlicę. Iftar to uroczysta kolacja, urządzana po zachodzie słońca podczas Ramadanu. Dla wierzących muzułmanów (a większość moich rozmówców nimi jest) to pierwsza okazja w ciągu dnia, żeby zjeść czy wypić cokolwiek. Z resztą, nawet lewicowi, świeccy Palestyńczycy w obozach zazwyczaj przestrzegają Ramadanu: czy to z tradycji, czy w ramach solidarności z resztą. Oczywiście, wystawność iftaru zależy od zamożności danego domu – często to po prostu 1-2 dania i mały deser, zresztą przy trzydziestu ramadanowych…

Kolejny reportaż Pawła Jędrala z Libanu. Tym razem przenosimy się do świetlicy, gdzie palestyńskie dzieci mogą bawić się, odrabiać lekcje i rozwijać swoje umiejętności. Klub dziecięcy, jak zapewnia jej prowadzący, jest całkowicie oddolną inicjatywą, niezwiązaną z żadną partią lub organizacją.

Niezależni eksperci Rady Praw Człowieka ONZ wyrazili głębokie zaniepokojenie nowym izraelskim prawem, które umożliwia skazywanie dzieci w wieku od 12 lat na karę dożywotniego więzienia. Zdaniem ekspertów ustawa ta może naruszać Konwencję o prawach dziecka, którą Izrael ratyfikował w 1991 roku.

Powinniśmy sprzeciwiać się mordowaniu wszystkich cywilów, nie tylko „idealnych ofiar”, które spełnią nasze wyśrubowane oczekiwania. Powiedzmy to sobie wprost: moralny charakter palestyńskich ofiar izraelskiej okupacji i ludobójstwa jest nieistotny.

Wśród eksploatowanych przez izraelską propagandę motywów poczesne miejsce zajmują „żywe tarcze”. Hamas osłania się jakoby cywilami jako „żywymi tarczami” i sam przez to odpowiada za to, ilu ich ginie. Problem w tym, że to kolejny przypadek, w którym Izrael oskarża Palestyńczyków o to, co sam im robi.
Przez cały poniedziałek 26 maja z różnych stron napływały niejasne i nierzadko wzajemnie sprzeczne doniesienia na temat potencjalnego zawieszenia broni, które miałoby trwać dwa miesiące. Miejscem negocjacji pozostaje stolica Kataru Doha (Ad-Dauha). Rozmowy toczą się bezpośrednio między Stanami Zjednoczonymi a palestyńskim Hamasem.

Według raportu inicjatywy IPC (Integrated Food Security Phase Classification) cała populacja Strefy Gazy – około 2,1 mln osób – znajduje się w krytycznym zagrożeniu, jeśli izraelska blokada będzie kontynuowana. Pół miliona ludzi (czyli co piąty mieszkaniec) stoi w obliczu śmierci głodowej. Od 70 dni do Gazy nie docierają żadne dostawy żywności, wody, leków ani innych niezbędnych do przeżycia środków. 93% mieszkańców doświadcza ostrego braku żywności, a ceny mąki wzrosły o 3000%.

Według raportu inicjatywy IPC (Integrated Food Security Phase Classification) cała populacja Strefy Gazy – około 2,1 mln osób – znajduje się w krytycznym zagrożeniu, jeśli izraelska blokada będzie kontynuowana. Pół miliona ludzi (czyli co piąty mieszkaniec) stoi w obliczu śmierci głodowej. Od 70 dni do Gazy nie docierają żadne dostawy żywności, wody, leków ani innych niezbędnych do przeżycia środków. 93% mieszkańców doświadcza ostrego braku żywności, a ceny mąki wzrosły o 3000%.

Gaza Freedom Flotilla – co można tłumaczyć jako „Flotylla Wolności dla Gazy” – to inicjatywa, którą tworzą dziś organizacje humanitarne i propalestyńskie z Kanady, Włoch, Malezji, Nowej Zelandii, Norwegii, RPA, Hiszpanii, Szwecji, Turcji, USA, Irlandii, Brazylii, Australii i Francji. Razem tworzą one koalicję pod nazwą Freedom Flotilla Coalition (FFC, Koalicja Flotylli Wolności).

Maj jest tradycyjnie miesiącem jednych z największych wydarzeń kulturalnych na świecie – choć różniących się bardzo rodzajem swojego znaczenia i prestiżu: Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes i Konkursu Piosenki Eurowizji.

Wstrząsające dane z Gazy ujawniają dramatyczny stan opieki okulistycznej w wyniku trwającej izraelskiej agresji. Według źródeł medycznych, już 1500 Palestyńczyków całkowicie straciło wzrok, a kolejne 4000 znajduje się w bezpośrednim zagrożeniu ślepotą z powodu braku dostępu do specjalistycznego leczenia. Główny szpital okulistyczny w Gazie funkcjonuje w stanie kryzysowym – lekarze wykonują skomplikowane operacje przy użyciu zaledwie trzech wielokrotnie sterylizowanych nożyczek chirurgicznych.

Artykuły publikowane w dziale OPINIE wyrażają poglądy ich autorów i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Kilka dni temu „Gazeta Wyborcza” opublikowała wywiad z izraelskim dziennikarzem, Mattim Friedmanem, pryncypialnie krytykującym media piszące o konflikcie w Gazie. Główną tezą tekstu jest to, że media poświęcają wojnie w Gazie nieproporcjonalnie dużo uwagi w porównaniu do innych konfliktów, a autorzy piszący na ten temat nie posiadają wystarczających kompetencji. W tekście niestety, obok poglądów rozmówcy – które można uznać za obrzydliwe czy po prostu się z nimi nie zgadzać – znalazło się kilka błędów rzeczowych, które powinny zostać zweryfikowane na etapie redakcji. Artykuł jest przykładem sytuacji, kiedy…

„Plan odbudowy Gazy” ogłoszony przez Donalda Trumpa 4 lutego br. wywołał burzę zasłużonej krytyki, którą wkrótce spotęgowała publikacja przez amerykańskiego prezydenta skandalicznego materiału wideo. Stworzona narzędziami sztucznej inteligencji kiczowata wizualizacja odbudowanej Gazy wyglądała jak skrzyżowanie Dubaju z Las Vegas, gdzie Trump i Netanjahu piją piwo na plaży, po której hasają półnagie tancerki, co najmniej jedna z nich nawet z brodą.
Wbrew temu, co sugerowały wczoraj niektóre polskie media, Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) w Hadze nie wycofał ani nie zawiesił nakazów aresztowania Binjamina Netanjahu i Joawa Galanta.

Marcowym porankiem, przed rozpoczęciem kolejnej wycieczki po palestyńskich obozach dla uchodźców, Hussain zabrał mnie na polski cmentarz w Bejrucie. Nosi on mylącą nazwę „Polski Cmentarz Wojskowy”, choć wielu z 137 pochowanych tu Polaków było cywilami.

Czym jest normalizacja?
W dużym uproszczeniu, to proces wprowadzania do mainstreamu głosów, osób lub działań, które wcześniej się w nim nie znajdowały. Kiedy coś zostaje znormalizowane, to możesz to robić i nadal być mile widziany na salonach i uznawany za dobrego ziomka. Wiemy na przykład, że przez długi czas amerykańskie elity krzywo patrzyły na antyszczepionkowców, denialistów holocaustu czy zwolenników dyktatorów, ale już w ostatnich miesiącach szybko znormalizowano te zachowania wśród tego establishmentu.

Jemeńska blokada Morza Czerwonego w obronie Palestyńczyków ma mocne oparcie w prawie międzynarodowym. Jemen jest jednak za karę brutalnie bombardowany przez Stany Zjednoczone gwarantujące bezkarność dokonującemu ludobójstwa Palestyńczyków Izraelowi.

Według organizacji Addameer, w izraelskich więzieniach przebywa obecnie 9500 palestyńskich więźniów politycznych, w tym 350 dzieci i 21 kobiet. Około 3405 osób przetrzymywanych jest w „areszcie administracyjnym” bez postawienia zarzutów. W ciągu ostatnich 50 lat ponad 800 000 Palestyńczyków zostało uwięzionych przez Izrael, co dotyka prawie każdej palestyńskiej rodziny.