Libańskie Ministerstwo Zdrowia informuje o rosnącej liczbie ofiar w wyniku izraelskich ataków – w ciągu ostatniej doby zginęło kilkadziesiąt osób, a setki zostały ranne.
„Chcieliście sprowadzić na nas piekło, ale sprowadziliście piekło na siebie. Dahija [przedmieścia Bejrutu], będzie wyglądać jak Chan Junis” – miał powiedzieć w marcu 2026 r. po rozpoczęciu ataków na Liban, Becalel Smotricz, minister finansów Izraela i jeden z liderów skrajnie prawicowej partii Religijny Syjonizm.
W piątek, 13 marca, Izrael przeprowadził kolejne ataki na południowy Liban. W wyniku izraelskiej agresji zginęło przynajmniej 8 osób.
Maronicki ksiądz katolicki, Pierre al-Rahi, zginął w wyniku ostrzału z izraelskiego czołgu w chrześcijańskiej wiosce Qlayaa na południu Libanu. Według doniesień duchowny odmówił wykonania izraelskiego rozkazu przymusowej ewakuacji miejscowości, która znajduje się kilka mil od granicy z Izraelem.
43 lata temu libańscy falangiści – przedstawiciele chrześcijańskiej skrajnej prawicy – dokonali, pod nadzorem izraelskiego wojska, masakry wielu setek palestyńskich i libańskich cywilów w obozie dla uchodźców Szatila oraz w przylegającym do niego osiedlu Sabra. Zgromadzenie Ogólne ONZ uznało to zdarzenie za akt ludobójstwa.
Rada Bezpieczeństwa ONZ jednomyślnie przyjęła w dniu 28 sierpnia 2025 r. rezolucję, zgodnie z którą misja pokojowa UNIFIL zostanie przedłużona do 31 grudnia 2026 r., po czym rozpocznie się roczne i uporządkowane wycofywanie sił, które ma zakończyć się w 2027 roku.
Druga część reportażu Pawła Jędrala o klubie dziecięcym w obozie dla palestyńskich uchodźców w Libanie. Pierwsza część dostępna jest pod tym linkiem. Iftar Po rozmowie, Mahmoud i dzieci, zapraszają mnie na iftar organizowany przez świetlicę. Iftar to uroczysta kolacja, urządzana po zachodzie słońca podczas Ramadanu. Dla wierzących muzułmanów (a większość moich rozmówców nimi jest) to pierwsza okazja w ciągu dnia, żeby zjeść czy wypić cokolwiek. Z resztą, nawet lewicowi, świeccy Palestyńczycy w obozach zazwyczaj przestrzegają Ramadanu: czy to z tradycji, czy w ramach solidarności z resztą. Oczywiście, wystawność iftaru zależy od zamożności danego domu – często to po prostu 1-2 dania i mały deser, zresztą przy trzydziestu ramadanowych…
Kolejny reportaż Pawła Jędrala z Libanu. Tym razem przenosimy się do świetlicy, gdzie palestyńskie dzieci mogą bawić się, odrabiać lekcje i rozwijać swoje umiejętności. Klub dziecięcy, jak zapewnia jej prowadzący, jest całkowicie oddolną inicjatywą, niezwiązaną z żadną partią lub organizacją.
Marcowym porankiem, przed rozpoczęciem kolejnej wycieczki po palestyńskich obozach dla uchodźców, Hussain zabrał mnie na polski cmentarz w Bejrucie. Nosi on mylącą nazwę „Polski Cmentarz Wojskowy”, choć wielu z 137 pochowanych tu Polaków było cywilami.
15 listopada 2024 r. francuski sąd specjalny wydał korzystny wyrok w sprawie warunkowego zwolnienia z więzienia Georgesa Ibrahima Abdallaha pod warunkiem, że natychmiast zastosuje się do nakazu opuszczenia Francji i nigdy więcej nie wróci do tego kraju. Decyzja zapadła zaledwie kilka dni po 40 rocznicy momentu, kiedy to Abdallah pierwszy raz stał się więźniem we Francji. Jego uwolnienie (planowane wstępnie na 6 grudnia), podobnie jak liczne poprzednie, zostało opóźnione z powodu apelacji „anty-terrorystycznego” prokuratora. Termin ogłoszenia werdyktu w sprawie apelacji ustalono na 20 lutego 2025 r. i dopiero wtedy znany powinien być prawomocny wyrok w sprawie tego – już…
Rok 2024 żegnamy z ponurą świadomością, że izraelskie ludobójstwo dokonywane na Palestyńczykach trwało w tym czasie nieprzerwanie – i jego końca wciąż nie widać. Weszliśmy w ten rok w cieniu tego ludobójstwa i tam też pozostajemy, rok ten zamykając. Czy za dwanaście miesięcy będziemy musieli powiedzieć to samo? Jakie kolejne eskalacje w regionie będą towarzyszyć następnym odsłonom ludobójstwa Palestyńczyków?
KALENDARZ